همیشه تنها

عشـق یعنـی هـمون سـلام اول

عـشق یعنـی مـایه قـوت قـلـب

عشق یعنی انفجار احساسات

عشق یعنی کم کردن فاصله ها

عشق یعنی کلید یک رابطه ای محکم

عشق یعنی در موفقیت هم شریک بودن

عشق یعنی کاری کنی که راحت پیدات کنه

عشق یعنی مثل اشرف زاده ها باهاش رفتار کنی

عشق یعنی کسی رو داشته باشی که ازت محافظت کنه

عشق یعنی وقتی باهاش قرار داری به خودت برسی

عشق یعنی یک عالمه حرف رو با یه اشاره گفتن

عشق یعنی هولش بدی تو یک مسیر درست

عشق یعنی یه بازی که تمومی نداره

عشق یعنی از هیکلش تعریف کنی

عشق یعنی من وتو ما میشویم

عشق یعنی حرفشو باور کنی

عشـق یـعنی جادوش کنی

	خوشبختي مثه پروانه اي است كه وقتي به دنبالش روي ، ممكن است از دستانت بگريزد و گرفتنش برايت مشكل شود امّا ، وقتي آرام در گوشه اي نشستي ممكن است روي دستانت بنشيند  عاشقي را شرط اول ناله وفرياد نيست

                                     تا کسي از جان شيرين نگذرد فرهاد نيست

                                                عاشقي مقدورهر عياش نيست

                                                  غم کشيدن صنعت نقاش نيست

دست ها بالا بود ؛ هر کسی سهم خودش را طلبید

سهم هرکسی که رسید داغ تر از دل ما بود 

ولی نوبت من که رسید سهم من بخ زده بود

سهم من چیست مگر؟ یک پاسخ!

پاسخ یک حسرت

سهم من کوچک بود

قد انگشتانم عمق  آن وسعا داشت

وسعتی تا ته دلتنگی ها شاید از وسعت آن بود که بی پاسخ ماند!   

با این کشتی خوشی ها رو میبینم که داره ازم دور میشه

به سراغ من اگر مي آييد ،

پشت هيچستانم .

پشت هيچستان جايي است .

پشت هيچستان رگ هاي هوا ، پر قاصد هايي است

که خبر مي آرند ، از گل واشدة دورترين بوتة خاک .

روي شن ها هم ، نقش هاي سم اسبان سواران ظريفي است که صبح

به سر تپة معراج شقايق رفتند .

پشت هيچستان ، چتر خواهش باز است :

تا نسيم عطشي در بن برگي بدود ،

زنگ باران به صدا مي آيد .

آدم اينجا تنهاست

و در اين تنهايي ، ساية ناروني تا ابديت جاري است .

به سراغ من اگر مي آييد ،

نرم و آهسته بياييد ، مبادا که ترک بر دارد

چيني نازک تنهايي من . ..........

اين تنها شعري است كه ميتوانم بگويم

من تنها كسي هستم كه ميتواند ان را بنويسد

وقتي همه چيز خراب شد

خود را نكشتم

به اعتياد پناه نبردم

موعظه نكردم سعي كردم بخوابم

اما وقتي نتوانستم بخوابم

ياد گرفتم بنويسم چيزي كه يك نفر مثل خودم

در شبهايي اين چنين بتواند بخواندش

 

به من گفتی که دل دریا کن ای دوست

همه دریا ازآن ما کن ای دوست

دلم دریا شد و دادم به دستت

مکش دریا به خون،پروا کن ای دوست

تنها.......بر سر دوراهی..........ماندن یا رفتن..........وقتی فرقی ندارند...........هرچه باداباد...........همچون خار و خس...........بر امواج زمان.............چرخ می‌خورم...............تکیه گاهم کجاست............تکه‌ی گاهم کجاست..........آه .................همه‌ی پلیدی‌ها...........دشنامم دهید...........که این چنین ذلیل.............به زندگی چسبیده‌ام............چرا هستم............کجا هستم.............من و زندگی...............دو واژه‌ی نا مفهوم...........نا توان از درک هم..............اما .............پیوسته در کنار هم............چرا مرا از خود دور نمی‌کند...............این زائده‌ی مطرود را...............کسی صدایم نمی کند..............کسی مرا نمی‌خواند..............من در کجای زمان قرار دارم............آبشخور این همه حسرت کجاست...............دل من را این رود بی رحم ..............کجا می‌برد...........من سرآسیمه ..............بر آبهای متلاطم................بی‌قرار............. بر قرار خود می‌اندیشم.............من نه زمینی‌ام................نه آسمانی............معلق در فضا...............بی جایگاهی.............حیران از بودن............گیج از مستی..............آفرینش مرا از یاد برده است................و من در انتهای سفرم.............به تو می‌اندیشم...............که مرا چگونه می‌یابی............مرا که به یاد نداری.............ای زمان فراموشی...................فراموشم کن...........نبوده‌ام.............و نخواهم بود.............هر گاه مرا بخوانی...........دریاد بی یاد تو ...........حضورم را حس خواهی کرد ..............

كاش در دهكده ي عشق فراواني بود

توي بازار صداقت كمي ارزاني بود

كاش اگر گاه كمي لطف بهم مي كرديم

مختصر بود ولي ساده و پنهاني بود

به یاد آرزوهایی که می میرند سکوت می کنم که این سکوت بلندترین فریاد من است....

اجازه هست بهت بگم اجازه لازم نداری

                           تو می تونی به راحتی عشقو به قلبم بیاری

اجازه هست بهت بگم اجازه رسم خوبی نیست

                           کنار من باش که برا ناز نگات تمومی نیست

اجازه هست بهت بگم خواهش کنم عاشق بشیم

                            برای هم یار بمونیم با قلب هم صادق بشیم

دیگه اجازه نمی خوام می خوام کنارت بمونم

                               تا جون دارم برای تو شعرامو از سر بخونم

عشق ، یعنی …

عشق یعنی مستی دیوانگی  

عشق یعنی با جهان بیگانگی

عشق یعنی شب نخفتن تا سحر

عشق یعنی سجده ها با چشم تر

عشق یعنی سر به دار اویختن

عشق یعنی اشک حسرت ریخت

عشق یعنی در جهان رسوا شدن 

عشق یعنی مست و بی پروا شدن

عشق یعنی سوختن یا ساختن

عشق یعنی زندگی را باختن

من درکهکشان عشق به توغرقه وتوتنها ستارهء

 نورانی این کهکشان عظیم مرا ازرؤیاهای خود ترد

 کردی وتنها به اعماق کورشدهء کهکشانی فرستادی که

 راه برعبورهرستارهء نورانی بسته وخود را ازچشمان

اوربودی نمی دانم چه شد که آن عظمت روزهای عشقت

 

دلتنگی                                    

                                                         وقتی که عشق

 حس عمیق گمشدگی است

وقتی که زنـدگـی

جز گم کردنی و  گم شدنی نیست

پس عشق را عصاره هستی

بـاور کن

****

وقتی که عشق حس تباهی است

وقتی که در نگاه تو ، من خود را

ویران می سازم

با دستهای خود مرا دوباره بساز

دست تورا برای سازش آفریده اند

****

آخر مگر نه ، روحم

شمشیر آبدیده تیزی بود

که عشق را غلافی کردم

بر آن

آخر مگر نه ، جسمم

چون پیچکی است

پر پیچ و تاب و

بیتاب

با داربست عشق فقط قادرم

بر آسمان بسایم سر

****

با این همه

می دانی ای عزیز

قلبم گرفته

چونان گرفتگی این هوای ابری حزن انگیز

و عشق

مثل جا گذاشتن دستکش و یا چتری است

بر روی صندلی اتوبوس

وقتی که تو به آنها _بیش از حد _محتاجی

در این هوای سرد و وحشی و باران خیز

در این غروب خسته پاییز